Hinanap Kita

by Grace Madrinan

Hinanap kita sa gitna ng masa…

sa mga taong nakataas ang kamay

matigas at saradong kamao

Na ang tanging sinisigaw 'pagbabago!'

Pinilit kong imulat ang aking mga mata

at hanapin Ka sa kanila

Ngunit poot lamang ang aking nakita

Mga gutom na sikmura na tinulak ng pangangailangan…

Hinanap kita sa entablado

sa mga taong inaasahan kong magpapahayag ng Iyong salita

Ngunit ako'y nagbigo

Nang marinig ko ang pangungutya, panghuhusga

Ito ba ang larawan ng pagpapakumbaba at pagpapatawad?

Sila na aking tinitingala sa lipunan ang syang unang nadapa

sa kanilang mga salita…

Hinanap kita sa pamahalaan,

Sa mga taong mas nakakaalam, nakakakilala sa lipunan

Ngunit ang malinis na hangarin ng iilan

Ay napangunahan ng pagmamataas at pagsasarili

Wala nang pagtutulungan, kanya-kanya na lamang

Kapit sa kapangyarihan, palakasan ng impluwensya

At pabagsakin ang napagkaisahan…

At nahanap Kita sa lansangan…

Sa mga batang masayang naglalaro

Sa mga matandang nangangalkal ng basura

Sa mga taong nagbabanat ng buto

Nagsisikap at umaasang sa araw-araw ay maambunan

ng kaunting biyaya

Na sa bawat natatanggap ay nagpapasalamat

at hindi nakakalimot sa Nagbibigay

Sa mata ng aba at dukha, natagpuan kita…sa wakas.